„The Postal Power of Congress: A Study in Constitutional Expansion” autorstwa Lindsaya Rogersa to dysertacja i analiza konstytucyjna napisana na początku XX wieku. Dzieło bada historię legislacyjną i sądową władzy przyznanej Kongresowi do ustanawiania urzędów pocztowych i dróg pocztowych, ukazując, jak uprawnienie to rozszerzało się z biegiem czasu. Rogers argumentuje, że to rozszerzenie rodzi istotne pytania konstytucyjne i implikacje dotyczące władzy federalnej. Początek pracy wprowadza historyczny kontekst władzy pocztowej, odwołując się do kluczowych postaci i dokumentów, takich jak „The Federalist”, który miał ograniczony pogląd na znaczenie tej władzy. Rogers podkreśla ewolucję funkcji pocztowych oraz wynikające z niej spory prawne dotyczące granic kompetencji Kongresu. Zaznacza początkowe ustanowienie usług pocztowych w kolonialnej Ameryce, wkład Benjamina Franklina oraz kluczową rolę Kongresu w odpowiadaniu na potrzeby komunikacyjne rosnącego narodu. To fundamentalne rozpoznanie przygotowuje grunt pod pogłębioną analizę implikacji władzy pocztowej dla kontroli federalnej i praw jednostki w całej książce.