Migel de Unamunoning 1902-yilda nashr etilgan «Amor y Pedagogía» romani. Ziyoli Don Avito Karraskal o‘g‘li Apolodoroni tarbiyalashda zamonaviy pedagogik tamoyillarni qo‘llab, dahoni yaratishi mumkinligiga ishonadi. Biroq uning ilmiy usullari rafiqasi Marinаның onalik instinktlari va diniy ta’limotlari bilan to‘qnashadi. Apolodoro ulg‘aygani sari bu qarama-qarshi ta’sirlar tufayli tobora ko‘proq sarosimaga tushadi. Ishqiy umidsizlikka duch kelgach, yigit hayotini shakllantirgan qat’iy tizim bilan yuzma-yuz kelishga majbur bo‘ladi — bu esa oxir-oqibat otasining pedagogik zulmiga qarshi fojiaviy isyonga olib keladi.
Wikipedia havolalari: