‘Historia de las Indias’ van Bartolomé de las Casas is een historisch verslag dat werd geschreven aan het eind van de 16e eeuw. Dit werk beschrijft de Europese verovering van Amerika, met nadruk op de onrechtvaardige behandeling van de inheemse bevolkingsgroepen door de Spanjaarden, en biedt een kritiek op deze ongelijkheden. De vertelling is gebaseerd op de eigen ervaringen en observaties van Las Casas, die een prominente verdediger van de rechten van de inheemse bevolking was. In het begin van het boek wordt de reden van de auteur om de geschiedenis van de Indiës te beschrijven uiteengezet; hij stelt dat het noodzakelijk is om een waarheidsgetrouwe verslag te geven van de ongelijkheden die tijdens de Spaanse veroveringen zijn gepleegd. Las Casas reflecteert ook over de rol van goddelijke voorzienigheid bij de ontdekking van de Nieuwe Wereld en zijn eigen ervaringen, en benadrukt zijn intentie om zowel de eer van de Spaanse kroon als de waardigheid van de inheemse bevolkingsgroepen te verdedigen. Hij bespreekt ook de historische context en motivaties achter het schrijven van dit verslag, en stelt dat het doel is om toekomstige generaties te wijzen op de fouten van het verleden en de morele plicht aan te tonen om alle mensen met respect en rechtvaardigheid te behandelen.