„Słownik artystów bałtyckich” autorstwa Wilhelma Neumanna i Juliusa Döringa jest publikacją naukową napisaną na początku XX wieku. Jest to słownik, który zawiera biografie oraz informacje o dziełach różnych artystów z regionu Bałtyki, opisując ich życiowe drogi, najważniejsze projekty i znaczenie w świecie sztuki. Przyczynia się do lepszego zrozumienia zarówno lokalnych, jak i zagranicznych artystów, którzy wpłynęli na scenę artystyczną regionu Bałtyki, a czasowym ramem obejmuje okresy istotne pod kątem ich twórczości. Powstanie tego słownika stanowi początek obszernej kolekcji informacji o artystach bałtyckich; jego zawartość bazuje na wcześniejszych dokumentach i bibliografiach zgromadzonych przez Juliusa Döringa przed jego śmiercią. W publikacji uwzględniono również wkład innych osób oraz źródła informacyjne, w tym artykuły z gazet i literaturę dotyczącą artystycznej społeczności w regionie. Ponadto podkreślono zamiar dokumentowania nie tylko urodzonych w tym regionie artystów, ale także tych, którzy osiedlili się i pracowali w prowincjach bałtyckich, co gwarantuje kompletną prezentację ich dzieła. W sumie „Słownik artystów bałtyckich” podkreśla historyczny kontekst oraz wielki trud włożony w gromadzenie i sprawdzanie informacji o opisanych w nim artystach.