«Гісторыя аднаго негра» — гістарычнае апавяданне, напісанае ананімным аўтарам у канцы XVII стагоддзя. У творы распавядаецца пра лёс маладога паняволенага хлопчыка з Сурынама, які, нягледзячы на сваё змрочнае паходжанне, выяўляе выдатныя здольнасці розуму і цноты. У апавяданні падрабязна апісваюцца яго пераўтварэнне і перажыванні, асаблівая ўвага надаецца яго ўзаемаадносінам з гаспадаром, які ўрэшце прызнае вартасць хлопчыка і дае яму магчымасць атрымаць свабоду і адукацыю. У пачатку кнігі мы знаёмімся з маладым паняволеным хлопчыкам, жыццё якога рэзка змяняецца, калі яго купляе спагадлівы гаспадар, названы панам N.... Па меры сталення хлопчык вылучаецца сярод іншых рабоў сваім розумам і характарам, што прыводзіць да цеснай сувязі паміж ім і яго гаспадаром, які ставіцца да яго хутчэй як да сябра, чым як да слугі. Пачатак гісторыі рыхтуе глебу для драматычнага марскога падарожжа, падчас якога сям’і даводзіцца супрацьстаяць моцнай буры; урэшце яна трапляе на недаследаваны востраў, дзе сустракае новых жыхароў. Гэты пачатак намякае на тэмы стойкасці, ідэнтычнасці і маральнага пошуку, якія разгортваюцца на працягу ўсяго апавядання.
Старонка ў Вікіпедыі пра гэтую кнігу: nl.wikipedia.org/wiki/Geschiedenis_van_een_neger