«Маркіз дэ Валькор» Даніэля Лесюэра — раман, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. Дзеянне разгортваецца ў арыстакратычным асяроддзі і засяроджваецца на персанажы Рэнэ, маркізе дэ Валькор, паважаным даследчыку і землеўладальніку. У аповедзе намякаецца на тэмы кахання, абавязку і сямейнага канфлікту, асабліва вакол адносін паміж дачкой Рэнэ Мішэлін і яе каханым Эрве дэ Фернёзам. У пачатку рамана апісваецца раскошнае святкаванне васемнаццатага дня нараджэння Мішэлін у велічным маёнтку Валькор. Пакуль госці забаўляюцца, напружанне нарастае праз размовы, якія выяўляюць асабістыя суперніцтвы і інтрыгі. У цэнтры гэтага свецкага асяроддзя адбываецца драматычны паварот: жонка Рэнэ Ларанс сутыкаецца са сваёй сяброўкай Гэтанэ з-за схаванай таямніцы, якая пагражае разбурыць сямейныя сувязі. Гэтая канфрантацыя стварае аснову для глыбейшага даследавання ўзаемазвязаных лёсаў персанажаў і надыходзячых крызісаў, уцягваючы чытача ў складаны эмацыйны свет кахання, рэўнасці і грамадскіх чаканняў.