«Le marquis de Valcor» اثر دانیل لسوئر رمانی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. داستان در محیطی اشرافی رخ میدهد و بر شخصیت رنو، مارکی دو والکور، کاوشگر و زمیندار نامدار، تمرکز دارد. روایت به مضامینی چون عشق، وظیفه و تعارض خانوادگی اشاره میکند، بهویژه در رابطهٔ میان میشلین، دختر رنو، و دلباختهٔ او، اِروه دو فِرنوز. آغاز رمان جشن باشکوه عصرانهای را به مناسبت هجدهمین سالروز تولد میشلین در ملک بزرگ والکور به تصویر میکشد. هنگامی که مهمانان از جشن لذت میبرند، تنش از خلال گفتوگوهایی که رقابتهای شخصی و دسیسهها را آشکار میکنند، افزایش مییابد. در مرکز این محفل اجتماعی، هنگامی که لورانس، همسر رنو، دوستش گائتان را دربارهٔ رازی پنهان که تهدید میکند پیوندهای خانوادگی را از هم بگسلد، رویارویی میکند، چرخشی دراماتیک رخ میدهد. این رویارویی زمینه را برای بررسی عمیقتر زندگیهای درهمتنیدهٔ شخصیتها و بحرانهای قریبالوقوع فراهم میکند و خواننده را به چشمانداز عاطفی پیچیدهٔ عشق، حسادت و انتظارات اجتماعی میکشاند.