«زهر اخلاقی در داستانهای مدرن» اثر آر. بریمْلی جانسون، بررسی انتقادی ادبیات معاصر است که در اوایل قرن بیستم، احتمالاً در دورهٔ میان دو جنگ، نوشته شده است. این کتاب به پیامدهای اخلاقی داستانهای مدرن میپردازد و بر چگونگی تأثیرگذاری رمانها و نمایشنامههای عامهپسند بر ارزشهای اجتماعی و اخلاق فردی تمرکز دارد. جانسون استدلال میکند که بسیاری از روایتهای رایج، ایدئولوژیهای مخربی دربارهٔ عشق، جنسیت و روابط انسانی ترویج میکنند که به آنچه او «زهر اخلاقی» مینامد، میانجامد. جانسون در این اثر تأملبرانگیز، نویسندگان و گونههای ادبی گوناگونی را نقد میکند که به باور او در افول معیارهای اخلاقی سهم دارند. او نگرانیهای خود را دربارهٔ بازنمایی آزادی جنسی و تأثیر جنگ بر جوانان بیان میکند و بر این باور است که امیال مهارنشده و ستایش شورهای گذرا به از دست رفتن عشق واقعی و ژرفای روابط میانجامد. او در مجموعهای از جستارها، پیامدهای ادبیاتی را بررسی میکند که هیجانگرایی و بیان جسمانی را بر صداقت عاطفی و پیوندی اصیل مقدم میدارد. جانسون در نهایت خواستار بازنگری در روایتهایی میشود که مصرف میکنیم و از ادبیاتی دفاع میکند که ارزشهای سنتی وفاداری، احترام و خویشتنداری را پاس میدارد.