„Fiue Hundred Pointes of Good Husbandrie” Thomasa Tussera to praktyczny poradnik dotyczący rolnictwa i prowadzenia gospodarstwa domowego, napisany pod koniec XVI wieku. Dzieło to jest zarazem podręcznikiem instruktażowym i odzwierciedleniem praktyk rolniczych epoki Tussera, oferując wgląd w obowiązki gospodarza (rolnika) i gospodyni. Jego treść była zapewne skierowana do mieszkańców wsi pragnących udoskonalić techniki uprawy oraz zwiększyć sprawność prowadzenia gospodarstwa domowego dzięki szczegółowym naukom i mądrościom. Początek książki wprowadza czytelników w jej strukturę i cel, podkreślając znaczenie rozumienia praktyk rolniczych i łączenia ich z prowadzeniem gospodarstwa domowego. Stanowi podstawę dla tematów omawianych w kolejnych rozdziałach, w tym wskazówek dotyczących sezonowych prac polowych, znaczenia oszczędności oraz cnotliwego postępowania, jakiego oczekuje się zarówno od mężów, jak i żon. Zastosowanie wierszowanej formy ma uczynić nauki łatwymi do zapamiętania i przystępnymi, podkreślając obyczaje społeczne epoki oraz przekonanie Tussera o moralnych podstawach dobrego gospodarowania.