„Smak ziemi” autorstwa José María de Peredy to powieść napisana na końcu XIX wieku. To dzieło przybliża nam życie i krajobrazy hiszpańskiej wsi, szczególnie regionu Kantabrii, za pomocą bogatych opisów i narracji skupionych na postaciach bohaterów. Głównymi bohaterami są Pablo i Ana, którzy radzą sobie z ich relacjami na tle lokalnych zwyczajów, rodzinnych więzi i społecznych napięć. Na początku powieści przedstawiony jest wspaniały drzewo – cajiga – symbolizujące dziką piękno górskich krajobrazów. Poznajemy Pablo, młodego człowieka, który żywi głębokie więzi z swoją ojczyzną, w odróżnieniu od swego przyjaciela Dona Baldomera, który lekceje wartość wiedzy i edukacji. Ich rozmowy pokazują napięcia pomiędzy życiem na wsi a światem zewnętrznym, a także osobiste pragnienia i społeczne oczekiwania. Gdy Pablo znajduje poczucie bezpieczeństwa w znajomych widokach i dźwiękach swojej wioski, opowieść zaczyna rozwijać tematy miłości i przyjaźni, zwłaszcza poprzez dynamikę relacji Pablo i Anny, która pojawia się później w powieści, wraz z tematem rodzinnych konfliktów.