Gustavo Adolfo Békkerning “Tanlangan asarlar”i XIX asr oxirlarida yozilgan sara asarlar to‘plamidir. Kitob muhabbat, go‘zallik va g‘ayritabiiylik mavzularini tadqiq etuvchi turli she’riy va nasriy shakllarni qamrab oladi; unda ko‘pincha Békkerning tabiat va insoniy tajriba bilan chuqur aloqasi aks etadi. Uning she’riyat va nasridagi ta’sirchan ifodaviylik romantizm mohiyatini mujassam etib, lirik va mushohadaviy adabiyotni qadrlaydigan kitobxonlarda aks-sado beradi. To‘plamning boshlanish qismida kitobxonga Békkerning hayoti va merosini ulug‘lovchi, shoirning teran hissiy olamini hamda uning vatani Sevilya bilan bo‘lgan ma’naviy aloqasini ta’kidlovchi samimiy so‘zboshi taqdim etiladi. Unda uning sharafiga yodgorlik o‘rnatish yo‘lida ko‘rilgan sa’y-harakatlar haqida so‘z yuritilib, bu ispan adabiyotiga qo‘shgan hissi uchun jamoaviy minnatdorlik ramzi sifatida talqin qilinadi. Shundan so‘ng kirish qismida uning hikoya va she’rlarida mavjud mavzularga ishora qilinadi: ularda voqelik bilan xayolot o‘rtasidagi chegara ko‘pincha xiralashadi va kitobxon kundalik hayot afsona va rivoyatlarini Békkerning o‘z kechinmalari hamda his-tuyg‘ulari bilan uyg‘un holda tadqiq etishga taklif qilinadi.