Gustavo Adolfo Bekkerning “Ispaniyaning romantik afsonalari” XIX asr oxirida yozilgan qisqa hikoyalar to‘plamidir. Ushbu hikoyalarda folklor, romantika va g‘ayritabiiylik unsurlari uyg‘unlashib, ispan madaniyatining boy an’analari va afsonalari yoritiladi. Muallif murakkab syujetlar orqali sevgi, ayriliq va sirli hodisalar mavzularini chuqur o‘rganadi; hikoyalarda ko‘pincha o‘tgan davrlar ruhini taratadigan maftunkor qahramonlar gavdalanadi. To‘plamning boshlanishida o‘quvchilarga Sevilyadagi monastirda xizmat qiluvchi, ko‘r organchi usta Peres haqidagi ta’sirchan hikoya taqdim etiladi; u o‘z san’atiga sadoqatli va shahar aholisi sevgan insondir. Rojdestvo arafasi yaqinlashar ekan, sog‘lig‘i yomonlashganiga qaramay, u yarim tun marosimida musiqa chalishga qat’iy bel bog‘laydi; bu uning musiqa va e’tiqod bilan chuqur bog‘liqligini namoyon etadi. Uning cherkovdagi mo‘jizaviy ijrosi tinglovchilarni yig‘latadi va hissiy cho‘qqiga aylanib, uning vafotiga olib keladi; shahar aholisi esa o‘zlari ardoqlagan musiqachining yo‘qotilishi bilan yuzma-yuz qoladi. Ushbu dastlabki hikoya an’anaga hurmatni Bekker nasrining sehrli va mungli go‘zalligi bilan uyg‘unlashtirib, to‘plamning umumiy ohangini belgilaydi.