‘Novellen en schetsen’ van Johannes Alfthan is een verzameling korte verhalen die werden geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het werk behandelt waarschijnlijk thema’s als reizen, menselijke relaties en de culturele sfeer van de Ålandeilanden, zoals blijkt uit de verhalen over lokale personages en hun ervaringen. In het openingsverhaal wordt de setting van de Ålandeilanden voorgesteld; de verteller besluit deze eilanden te bezoeken vanwege hun fascinerende geschiedenis en zijn verlangen om ze te ontdekken. Hij komt in contact met lokale bewoners, waaronder een jonge man genaamd Bengt en diens vader Falkens Erik, die ermee instemt hem over zee te brengen. Tijdens hun reis delen verschillende personages hun verhalen; thema’s als avontuur en culturele mysteriën komen hierbij naar voren. De interacties tussen de verteller en deze personages laten dieper liggende verbindingen en verborgen verhaallijnen zien, vooral met betrekking tot een meisje genaamd Kallista, die het leven van een man redt in een turbulente tijd. Dit wijst erop dat de verzameling een mengeling is van persoonlijke verhalen en bredere maatschappelijke thema’s, waardoor fictie en werkelijkheid op fascinerende wijze met elkaar worden verbonden.