„Opowiadania i eskizy” Johanna Alfthana to zbiór krótkich opowiadań napisanych w końcu XIX wieku. Prawdopodobnie dotyczą one tematów podróży, relacji międzyludzkich oraz kulturowego krajobrazu Wysp Ålandzkich, co wynika z opowiadań zawierających postaci lokalne i ich historie. W prologu zbioru przedstawiony jest kontekst Wysp Ålandzkich – narrator postanawia je odwiedzić ze względu na ciekawą historię tych wysp oraz swoje chęci odkrywania nowych rzeczywistości. Podczas podróży spotyka się z mieszkańcami, zwłaszcza z młodym człowiekiem imieniem Bengt i jego ojcem, Falkensem Erikiem, który zgodził się przepłynąć z nim morze. W trakcie podróży różne postaci opowiadają swoje historie, a tematy przygód i kulturowych tajemnic rozkwitają w tych opowieściach. Interakcje narratora z tymi postaciami wskazują na głębsze powiązania i skryte historie, zwłaszcza dotyczące dziewczyny imieniem Kallista, która ratuje życie jednego mężczyzny w trudnych okolicznościach. To pokazuje, że w tym zbiorze osobiste historie łączą się z szerszymi społecznymi tematami, tworząc przyjemny i uciążliwy jednocześnie ton całości.