„Journal de Eugène Delacroix, Tome 2 (de 3)” Eugène’a Delacroix to osobisty dziennik pisany w połowie XIX wieku. Dzieło to daje wgląd w myśli, doświadczenia i obserwacje artystyczne Delacroix podczas jego podróży po Europie, ze szczególnym uwzględnieniem sztuki, kultury i napotykanych krajobrazów. Dziennik jest nie tylko refleksją nad jego życiem osobistym, lecz także komentarzem do nurtów artystycznych i kontekstów kulturowych jego epoki. Na początku dziennika Delacroix opisuje swoje podróże, rozpoczynając od Brukseli 6 lipca, gdzie komentuje swoich towarzyszy podróży i warunki zakwaterowania. Dzieli się przemyśleniami na temat walorów estetycznych miasta, w tym spostrzeżeniami dotyczącymi miejscowych parków i architektury, które w jego ocenie wypadają blado w porównaniu z Francją. Przemierzając kolejne miasta, Delacroix odwiedza rozmaite kościoły i muzea, zwracając szczególną uwagę na imponujące dzieła sztuki, takie jak witraże i obrazy mistrzów pokroju Rubensa. Jego refleksje na temat sztuki, estetyki i osobistych odczuć ukazują jego emocjonalne i intelektualne zaangażowanie w otaczający go świat. Ta część nadaje ton dziennikowi podróży przenikniętemu krytyką artystyczną, osobistymi rozważaniami i głębokim uznaniem dla piękna oraz kultury.