Karlos Reylesning “La Muerte Del Cisne” asari XIX asr oxirida yozilgan falsafiy risoladir. Ushbu asarda axloq, din va mavjudlikning harakatlantiruvchi kuchi sifatidagi kuch tushunchasi o‘rtasidagi murakkab o‘zaro bog‘liqlik tadqiq etiladi. Unda diniy tafakkurning rivojlanishi hamda jamiyatda mavjud bo‘lgan jismoniy va axloqiy kuch munosabatlariga asoslangan dunyoviy qarashning paydo bo‘lishi yoritiladi. Asarning dastlabki qismi keng falsafiy doirani belgilab, asrlar tutashuvi arafasidagi dunyoning ma’naviy manzarasini muhokama qiladi. Unda ilohiy ideallarning tanazzuli va ilmiy tushunchalar ta’sirida shakllangan insonparvarlik hamda materialistik qarashlarning yuksalishi haqida fikr yuritiladi. Matnda mavjudlikning yakuniy haqiqati kuch va hukmronlik tamoyillariga bog‘liq ekani, bu tamoyillar esa adolat va axloq haqidagi an’anaviy tushunchalarga qarshi chiqishi ta’kidlanadi. Muallif serjilo nasr orqali avvalgi e’tiqodlar yaratgan xayollarni tanqid qiladi va hayot hamda inson mavjudligining jismoniy voqeliklariga mos keladigan axloqiy haqiqatlarning yangi talqiniga ehtiyoj borligiga ishora qiladi.