«La Muerte Del Cisne» Карласа Рэйласа — філасофскі трактат, напісаны напрыканцы XIX стагоддзя. У гэтым творы даследуецца складанае ўзаемадзеянне паміж маральнасцю, рэлігіяй і паняццем сілы як рухаючай сілы існавання. У ім разглядаецца эвалюцыя рэлігійнай думкі і ўзнікненне свецкага разумення, заснаванага на фізічнай і маральнай дынаміцы ўлады, якая прысутнічае ў грамадстве. Пачатковая частка твора стварае шырокую філасофскую рамку, разважаючы пра духоўны ландшафт свету на мяжы стагоддзяў. У ёй асэнсоўваецца заняпад боскіх ідэалаў і ўзвышэнне гуманістычных і матэрыялістычных поглядаў, абумоўленых навуковым разуменнем. У тэксце сцвярджаецца, што канчатковая рэальнасць існавання грунтуецца на прынцыпах сілы і панавання, якія кідаюць выклік традыцыйным уяўленням пра справядлівасць і маральнасць. Праз вытанчаную прозу аўтар крытыкуе ілюзіі, створаныя ранейшымі перакананнямі, і намякае на неабходнасць новага разумення маральных ісцін — такога, якое адпавядае фізічным рэаліям жыцця і чалавечага існавання.