Albert Engströmning “Kryss och landkänning” asari XX asr boshlarida yozilgan hikoyalar to‘plamidir. Asarda Shvetsiyadagi kundalik hayot tasvirlanib, hazil-mutoyiba, mahalliy madaniyat va, ayniqsa, qishloq sharoitidagi inson xulq-atvorining nozik jihatlari kabi mavzular chuqur o‘rganilganga o‘xshaydi. Hikoyalarda tasvirlangan jonli qahramonlar va vaziyatlar joziba hamda yengil kinoya uyg‘unlashgan ijtimoiy munosabatlar va shaxsiy kurashlarning boy manzarasini namoyon etadi. To‘plamning boshida muallifning nuqtayi nazari berilib, u o‘zining adabiy yo‘lini o‘zini kamsituvchi ohangda mulohaza qiladi hamda ta’sirchan nom va mazmun orqali o‘quvchilarni jalb etish niyatini bildiradi. Shundan so‘ng o‘quvchilar baliq o‘g‘rilari sababli g‘azab va hafsalasizlikka tushgan kema kapitani Söderberg ishtirokidagi jo‘shqin sahnaga jalb etiladi. Söderbergning g‘azabi va shubhalari mahalliy sudyalarning kulgili tarzda yetib kelishi bilan qorishib ketar ekan, voqealar tez sur’atda avj oladi va shu tariqa hazil-mutoyibani jamiyat hamda inson nodonligi haqidagi chuqurroq mulohazalar bilan muvozanatlashtiradigan hikoya ohangi yuzaga keladi. Engströmning kulgili latifalarni ijtimoiy tanqid bilan uyg‘unlashtira olishi ushbu hikoyalarda ham ko‘ngilocharlik, ham chuqur o‘yga undovchi teran kuzatuvlar mujassam ekanini ko‘rsatadi.