„The English Peasantry and the Enclosure of Common Fields” Gilberta Slatera to opracowanie historyczne napisane na początku XX wieku. Dzieło zagłębia się w znaczące przemiany społeczno-gospodarcze na angielskiej wsi, spowodowane grodzeniem wspólnych pól, koncentrując się na rozpadzie wspólnot wiejskich i wpływie tych zmian na życie chłopów. Analizuje przejście od rolnictwa wspólnotowego do indywidualnego gospodarowania, a także późniejsze wysiedlenie ludności wiejskiej. Na początku tekstu autor przedstawia motywy, które skłoniły go do zbadania procesu grodzenia, wspominając o zachęcie, jaką otrzymał od kolegów i instytucji, w tym London School of Economics. Omawia historyczny kontekst grodzenia, podkreśla znaczenie własności zbiorowej dla zachowania wiejskiej tradycji i sygnalizuje konieczność odnowionej polityki rolnej, która broniłaby praw i źródeł utrzymania drobnych właścicieli ziemskich oraz robotników rolnych. Wprowadzenie wyznacza ramy dla analizy długofalowych konsekwencji grodzenia dla struktury angielskiego społeczeństwa wiejskiego, kładąc podwaliny pod szczegółowe omówienie różnych struktur wspólnotowych i ich przemian w kolejnych rozdziałach.