‘Fables de La Fontaine’ van Jean de La Fontaine is een verzameling allegorische fabels die tussen 1668 en 1694 werden gepubliceerd. De 243 verhalen, geïnspireerd door oude fabulisten als Aesop en Phaedrus, gaan over antropomorfiseerde dieren en bevatten zowel expliciete als impliciete moraallessen. La Fontaine ontwierp een nieuw literair genre dat zich losmaakte van traditionele didactische vormen; hij gebruikte stijl en humor als onderwijsmiddelen. De fabels werden een fundamentele component van de Franse klassieke literatuur en een essentieel onderdeel van het onderwijs in Frankrijk. Ze werden door jezuïtische docenten gebruikt en werden later, tot in de twintigste eeuw, opgenomen in het basisonderwijs.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/La_Fontaine%27s_Fables Wikipedia page about this book: fr.wikipedia.org/wiki/Fables_de_La_Fontaine