«افسانههای لافونتن» اثر ژان دو لافونتن، مجموعهای از حکایتهای تمثیلی است که بین سالهای ۱۶۶۸ و ۱۶۹۴ منتشر شد. این ۲۴۳ حکایت، که از افسانهپردازان باستانی مانند ازوپ و فدر الهام گرفتهاند، حیوانات انسانواره را به تصویر میکشند و دربردارندهٔ پندهای اخلاقیِ صریح و ضمنی هستند. لافونتن گونهای ادبیِ جدید ابداع کرد که از قالبهای سنتیِ تعلیمی فاصله میگرفت و سبک و ظرافت را بهعنوان ابزارهای آموزشی به کار میبرد. این حکایتها به سنگبنای ادبیات کلاسیک فرانسه و بخشی ضروری از آموزش در فرانسه تبدیل شدند؛ ابتدا آموزگاران یسوعی از آنها استفاده کردند و سپس در سراسر قرن بیستم در برنامهٔ درسی مدارس ابتدایی گنجانده شدند.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/La_Fontaine%27s_Fables Wikipedia page about this book: fr.wikipedia.org/wiki/Fables_de_La_Fontaine