«افسانههای برگزیدهٔ ژان دو لافونتن» اثر ژان دو لافونتن مجموعهای از افسانههاست که به زبان اسپرانتو ترجمه شده و احتمالاً در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این متن بازآفرینی افسانههای کلاسیکی است که به داستانسرای باستان، ازوپ، نسبت داده میشوند و موضوعات آن بر درسهای اخلاقیای تمرکز دارند که از طریق داستانهایی با حیوانات انسانوار منتقل میشوند. آغاز اثر شامل مقدمهای است که بر اهمیت افسانهها در انتقال آموزههای اخلاقی تأکید میکند و دربارهٔ دشواریهای ترجمهٔ آثار ادبی به اسپرانتو، زبانی بینالمللی و ابداعشده، تأمل میورزد. این مقدمه با توضیح زمینه و انگیزهٔ ترجمه، زمینه را برای اثر فراهم میکند و میکوشد نشان دهد که اسپرانتو چگونه میتواند سنتهای غنی ادبی را بهطور مؤثر بیان کند. پس از مقدمه، نخستین افسانه با عنوان «زنجره و مورچه» داستان زنجرهٔ بیملاحظهای را روایت میکند که سراسر تابستان آواز میخواند، در حالی که مورچهٔ سختکوش برای زمستان آماده میشود؛ داستانی هشداردهنده دربارهٔ دوراندیشی و مسئولیتپذیری.