«حکایتهای لافونتن» اثر ژان دو لافونتن، مجموعهای از حکایتهاست که بین سالهای ۱۶۶۸ و ۱۶۹۴ منتشر شد. لافونتن داستانهایی از منابع غربی و شرقی را به شعر آزاد فرانسوی برگرداند و در دوازده دفتر، ۲۳۹ حکایت پدید آورد. این داستانهای طنزآمیز و کنایهآلود که در اصل برای بزرگسالان نوشته شده بودند، از اِزوپ، منابع هندی و رویدادهای معاصر الهام میگیرند. هر حکایت از طریق شخصیتهای حیوانی و پندهای گزنده، بینشهای ژرفی دربارهٔ سرشت انسان ارائه میدهد. این اثر به سنگبنای ادبیات فرانسه تبدیل شد، نسلهای دانشآموز آن را از بر کردند و بهسبب داستانگویی هنرمندانهاش ستوده شد.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/La_Fontaine%27s_Fables