Anri Bergsonning «Vaqt va iroda erkinligi: Ongning bevosita berilgan ma’lumotlari haqida esse» asari XIX asr oxirlarida yozilgan falsafiy asardir. Ushbu esseda Bergson vaqt, ong va iroda erkinligi tushunchasining mohiyatini tadqiq etadi hamda haqiqiy davomiylik va sifat jihatidan kechinmalarning muhimligini ta’kidlab, an’anaviy deterministik qarashlarga qarshi chiqadi. Matnning kirish qismi Bergsonning ong holatlarining intensivligini o‘rganishiga zamin yaratadi va hissiyotlar hamda sezgilar kabi sifatlarni qanday idrok etishimiz va o‘lchashimiz haqida savol qo‘yadi. U bu sifat jihatidan kechinmalarni jismoniy kattaliklar singari miqdoriy jihatdan ifodalash mumkin degan qarashni rad etadi va buning o‘rniga ongni murakkab, o‘zaro bog‘langan kechinmalar oqimi sifatida tushunishni yoqlaydi. Sezgi intensivligining ushbu tanqidiy tahlili Bergsonning ong va iroda erkinligi o‘rtasidagi munosabatni yanada chuqurroq o‘rganishining boshlanishi xolos; u o‘quvchini empirik kuzatuvlarni intuitiv anglash bilan uyg‘unlashtiradigan falsafiy sayohatga tayyorlaydi.
Ushbu kitob haqidagi Vikipediya sahifasi: en.wikipedia.org/wiki/Time_and_Free_Will