«Расійскі паход Напалеона 1812 года» Эдварда Фурда — гістарычнае даследаванне, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. У кнізе разглядаецца адна з пераломных ваенных кампаній у гісторыі, з асаблівай увагай да амбіцыйнага, але катастрафічнага ўварвання Напалеона Банапарта ў Расію. Яна мае на мэце даць яснае апавяданне пра падзеі і галоўных дзеячаў, звязаных з гэтай згубнай ваеннай авантурай, праліваючы святло на розныя фактары, якія прывялі да яе выніку. У пачатку кнігі акрэсліваецца складаная палітычная і ваенная сітуацыя, якая папярэднічала паходу. Асаблівая ўвага надаецца напружанасці ў адносінах паміж Напалеонам і царом Аляксандрам I, паказваючы, як спалучэнне эканамічнага ціску, палітычных манеўраў і ваенных падрыхтовак з абодвух бакоў зрабіла вайну непазбежнай. Фурд падкрэслівае непасрэдныя прычыны канфлікту, разглядаючы неспакой у Еўропе, які culminаваў у рашэнні Напалеона ўварвацца, стан расійскай арміі пад камандаваннем генерала Барклая дэ Толі і агульную дынаміку, што вызначала ранні этап кампаніі. Гэты грунтоўны аналіз дапамагае чытачам усвядоміць сур'ёзнасць і значнасць наступных падзей.