«رسالهٔ نقاشی» اثر لئوناردو داوینچی مجموعهای از نوشتههایی است که از دفترهای یادداشت او در فاصلهٔ سالهای ۱۴۸۲ تا ۱۴۹۹ گردآوری شدهاند. این رساله که ابتدا به دست وارث او، فرانچسکو ملتسی، تدوین شد و نخستینبار در سال ۱۶۵۱ بهصورت خلاصه منتشر گردید، استدلال میکند که نقاشی یک علم است. لئوناردو حالتهای چهره، احساسات انسانی و مشاهدات طبیعی را بررسی میکند؛ از جمله قاعدهٔ مشهور شاخهزنی او دربارهٔ تناسبات درختان. این دستنوشتهها با بهرهگیری از نوشتههای نویسندگان پیشینی چون لئون باتیستا آلبرتی، رویکرد علمی لئوناردو را به درک و آموزش هنر نقاشی به نمایش میگذارند.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/A_Treatise_on_Painting