«Cuentos de amor» اثر کنتس امیلیا پاردو باسان مجموعهای از داستانهای کوتاه است که احتمالاً در اواخر قرن نوزدهم نوشته شدهاند. این داستانها از طریق شخصیتها و موقعیتهای گوناگون، موضوعاتی چون عشق، شور و پیچیدگی احساسات انسانی را بررسی میکنند. این مجموعه آمیزهای از آرمانهای رمانتیک و واقعیت محدودیتهای اجتماعی را ارائه میدهد و از این رو برای خوانندگانی که به ژرفای عاطفی و ظرافتهای روایی علاقهمندند، جذاب است. آغاز مجموعه نویسنده را معرفی میکند و زمینه را برای داستانهای پیش رو فراهم میسازد. کتاب با پیشگفتاری آغاز میشود که در آن امیلیا پاردو باسان درباره کارنامه گسترده نویسندگی خود و ماهیت داستانگویی تأمل میکند و به درهمآمیزی خیال و رویدادهای واقعی در داستانهایش اشاره دارد. پس از پیشگفتار، نخستین داستان، «El amor asesinado»، اوا را معرفی میکند؛ زنی که به شکلی طنزآمیز در حال تلاش برای رهایی از چنگال عشق به تصویر کشیده میشود، اما درمییابد عشق به تمامی جنبههای زندگیاش نفوذ کرده و سرانجام به پیامدهایی تراژیک میانجامد. او در تلاش برای نابود کردن عشق درمییابد که عشق بخشی جداییناپذیر از وجود اوست؛ و بدین ترتیب، لحن کاوش تأملبرانگیزی درباره عشق شکل میگیرد که در سراسر کتاب ادامه خواهد یافت.