‘Cuentos de amor’ van Condesa de Emilia Pardo Bazán is een verzameling korte verhalen die waarschijnlijk zijn geschreven aan het eind van de 19e eeuw. De verhalen behandelen thema’s als liefde, passie en de complexiteit van menselijke emoties, door middel van verschillende personages en situaties. Deze antologie combineert romantische idealen met de realiteit van sociale beperkingen, waardoor het aantrekkelijk is voor lezers die geïnteresseerd zijn in emotionele diepte en verhaaltechnieken. Het openingsverhaal introduceert de auteur en legt de toon voor de rest van de verhalen. Het begint met een voorwoord waarin Emilia Pardo Bazán reflecteert over haar lange schrijfcarrière en de essentie van verhaalvertelling; ze wijst er ook op hoe ze in haar verhalen fantasie en werkelijkheid met elkaar combineert. In het eerste verhaal, ‘El amor asesinado’, wordt Eva beschreven als iemand die humoristisch probeert te ontsnappen aan de greep van de liefde – maar die uiteindelijk ontdekt dat liefde een onlosbaar onderdeel van haar bestaan is. Dit verhaal legt de toon voor de gedachtewerken over liefde die zich vervolgens in het boek ontvouwen.