‘La Quimera’ van Emilia Pardo Bazán is een roman die werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het werk behandelt thema’s als sociale satiriek en de innerlijke strijd van individuen tegen maatschappelijke verwachtingen, voornamelijk door de ervaringen van de hoofdpersonage Silvio Lago – een kunstenaar die worstelt met zijn artistieke ambities en de verlokkingen van de materiële wereld. In het begin van het verhaal geeft de auteur een proloog waarin ze de aard van satiriek en de ongelijkheden tussen sociale klassen bespreekt, wat naar een dieper commentaar op maatschappelijke problemen wijst. Vervolgens ontmoeten we Silvio Lago, die in de stad Alborada komt aan om verbindingen te vinden en een doel te geven aan zijn leven. Door zijn ontmoetingen met verschillende personages – waaronder zijn familieleden en een baronesse – wordt Silvios innerlijke conflict tussen zijn artistieke ambities en de verlokkingen van een alledaagse levensstijl duidelijk. Het verhaal biedt ruimte voor Silvio’s zoektocht naar zijn eigen ambities, tegen de verschillende wensen van de mensen om hem heen – waardoor een uitgebreide beschouwing van menselijke ervaringen en artistieke verlangens wordt mogelijk gemaakt.