‘Un viaje de novios’ van Emilia Pardo Bazán is een roman die werd geschreven in het begin van de 20ste eeuw. De verhaal draait om Lucía, een jonge bruid, die met haar man Aurelio Miranda op huwelijksreis gaat. Door de ogen van hun reis worden thema’s als sociale klasse, liefde en de dynamiek in het huwelijksleven verkend, tegen de achtergrond van een veranderende samenleving. In het begin van de roman reflecteert de auteur over haar eigen ervaringen en gedachten met betrekking tot het schrijven over reisimpressies; uiteindelijk besluit ze deze ideeën te verweven in een verhaal. De openingsscène introduceert het huwelijksfeest van Lucía en Aurelio, waarbij de verschillen in hun sociale afkomst worden benadrukt. Wanneer het paar vanuit León op reis gaat, zetten de emotionele afscheidsscènes en de uiteenlopende reacties van hun familie en vrienden de toon voor Lucía’s nieuwe leven. De gesprekken tussen de personages onthullen iets over hun persoonlijkheden en verlangens, waardoor de complexiteit van hun relaties en de maatschappelijke verwachtingen die ze ervaren, duidelijk worden.