„Podróż młodej pary” Emilii Pardo Bazán to powieść napisana na początku XX wieku. Akcja skupia się na Lucíi, młodej narzeczonej, która wyruszza w miesiącznicę z mężem Aureliem Miranda. Przez pryzmat ich podróży rozważane są tematy klasy społecznej, miłości oraz dynamiki małżeństwa, w kontekście zmieniającego się świata. Na początku powieści autorka reflektuje nad swoimi doświadczeniami i myślami dotyczącymi pisania opisów podróży, ale ostatecznie postanawia wpleść te elementy w całą narrację. Pierwsza scena przedstawia ślub Lucíi i jej męża, podkreślając różnice w ich pochodzeniu społecznym. Gdy para wyruszają z Leona w swoją podróż, emocjonalne pożegnania oraz różnorakie reakcje krewnych i znajomych wpływają na klimat nowego życia Lucíi. Rozmowy postaciów wykazują zarysy ich charakterów i pragnień, co pokazuje złożoność ich relacji oraz społeczne oczekiwania, przed którymi stoją.