„Opowieści o miłości” hrabiny Emilii Pardo Bazán to zbiór krótkich opowiadań, najprawdopodobniej napisanych w końcu XIX wieku. Te historie eksplorują tematy miłości, pasji i złożoności ludzkich emocji poprzez różnych bohaterów i różnorakie sytuacje. Antologia łączy romantyczne ideały z rzeczywistością społecznych ograniczeń, co czyni ją atrakcyjną dla czytelników zainteresowanych głębią emocji i złożonością narracyjną. Wstęp do antologii prezentuje autorkę i przygotowuje czytelnika na kolejne opowieści. Zaczyna się od przedmowy, w której Emilia Pardo Bazán reflektuje nad swoją długą karierą pisarską oraz istotą opowiadania historii, nawiązując do połączenia wyobraźni z rzeczywistymi wydarzeniami w jej utworach. Pierwsza z opowiadań, „Zabita miłość”, przedstawia Evę – postać humorystycznie ukazaną jako kogoś, kto usiłuje ucieczyć od pułapów miłości, lecz ona przenika we wszystkie aspekty jej życia, doprowadzając w końcu do tragicznych konsekwencji. Gdy Eva próbuje pozbyć się miłości, odkrywa, że jest ona nieodłączną częścią jej istoty – to stawia ton dla dalszego, głębokiego rozmyślenia nad tematem miłości w całej książce.