‘Insolación y Morriña (Twee liefdesverhalen)’ van de hertogin de Emilia Pardo Bazán is een fictief werk dat waarschijnlijk is geschreven aan het eind van de 19e eeuw. De verhaallijn draait om de persoonlijke ontwikkelingen van Asís Taboada na een belangrijk en verwarrend gebeurtenis in haar leven. Het boek behandelt thema’s als liefde, maatschappelijke verwachtingen en persoonlijke ontwikkeling. In het begin van het verhaal wordt Asís wakker met een hevige hoofdpijn en reflecteert ze over de fysieke ongemakken en de emotionele turbulentie die het recente voorval heeft veroorzaakt. Wanneer ze omgaat met haar dienstmeid, een vrolijke vrouw genaamd ‘Diabla’, blijkt dat Asís worstelt met schuldgevoelens en verwarring over een romantische relatie die haar vroeger zo terughoudende levensstijl heeft verstoord. Dit openingskapitel legt de basis voor haar zoektocht naar zichzelf binnen de grenzen van maatschappelijke normen, en belooft een uitgebreide ontwikkeling van thema’s als liefde en identiteit.