«اِل مار» اثر ژول میشله، پژوهشی علمی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر ماهیت ژرف و چندوجهی دریا را بررسی میکند و به ویژگیهای فیزیکی، اهمیت بومشناختی و واکنشهای عاطفیای میپردازد که دریا در انسانها برمیانگیزد. میشله به موضوعاتی چون شگفتی، ترس و حرمت میپردازد و تفسیری شاعرانه از جهان اقیانوس و رازهای آن ارائه میدهد. نویسنده در آغاز متن درباره ترس و احترامی ذاتی تأمل میکند که دریا هم در انسانها و هم در حیوانات برمیانگیزد. او برداشتهای یک ملوان هلندی را توصیف میکند که اقیانوس پهناور را هراسانگیز مییابد و روایتی را شکل میدهد که شکنندگی انسانیت را در برابر قدرت باشکوه و تسلیمناپذیر دریا قرار میدهد. میشله با بهرهگیری از تصاویری زنده نشان میدهد که چگونه امواج خروشان، بادهای توفانی و ژرفای تاریک، هم نماد زیبایی فریبندهاند و هم تهدیدی هولناک؛ امری که به تأملی عمیق درباره رابطه انسان با نیروهای نخستین طبیعت میانجامد. این بخش آغازین از خلال این مشاهدات، زمینه را برای بررسی تأثیر دریا بر زندگی، جغرافیا و عواطف انسانی در گذر زمان فراهم میکند.
ترجمهٔ اسپانیاییِ «لا مِر» (۱۸۶۱)