„Morze” autorstwa Julesa Micheleta to naukowa publikacja napisana na końcu XIX wieku. Praca ta bada głęboką i złożoną naturę morza, analizując jego fizyczne właściwości, ekologiczne znaczenie oraz emocjonalne oddziaływanie na ludzi. Michelet zajmuje się tematami podziwu, strachu i szacunku, oferując liryczną interpretację świata oceanu i jego tajemnic. Na początku tekstu autor rozmyśla o wrodzonym strachu i szacunku, które morze wywołuje zarówno u ludzi, jak i u zwierząt. Opisuje wrażenia holenderskiego żeglarza, który dostrzega ogromność oceanu jako coś zastraszającego, tworząc narrację, która kontrastuje krużnączą ludzką słabość z majestatyczną i nieustęplną siłą morza. Michelet używa wyrazistych obrazów, by pokazać, jak wirujące fale, gwałtowne wiatry oraz ciemne głębi morza symbolizują zarówno urokliwą piękność, jak i groźną niebezpieczeństwo, co prowadzi do głębokich refleksji nad relacją między człowiekiem a pierwotnymi siłami natury. Te obserwacje stanowią przygotowanie do dalszego badania wpływu morza na życie, geografię oraz ludzkie emocje na przestrzeni czasu.
„La Mer” (1861)