T. S. Eliotning “The Sacred Wood: Essays on Poetry and Criticism” asari XX asr boshlarida yozilgan adabiy esselar to‘plamidir. Asarda she’riyat va tanqidning turli jihatlari tadqiq etilib, Eliotning adabiy amaliyotlar evolyutsiyasi hamda shoir va tanqidchining jamiyatdagi roli haqidagi qarashlari aks etadi. Unda an’ananing ahamiyati, eski va yangi asarlar o‘rtasidagi munosabat hamda adabiyot doirasidagi tanqidning to‘g‘ri vazifasi muhokama qilinadi. Kirish qismida Eliotning adabiy tanqid haqidagi nuqtayi nazari Matthew Arnold va romantik avlod haqidagi mulohazalar orqali bayon etiladi. U tanqidda shaxsiy tuyg‘ularga ortiqcha urg‘u berilishini hamda tanqidchilarning adabiyotning o‘zini anglashdek asosiy vazifadan chetga chiqish moyilligini tanqid qiladi. Eliot haqiqiy tanqid tarixiy ongni, ya’ni o‘tmish asarlarining zamonaviy adabiyotga ta’sirini anglashni o‘z ichiga olishi kerak, degan e’tiqodini ifodalaydi. U butun adabiy an’ana bilan shug‘ullanish zarurligini ta’kidlab, shoirning qadri uning zamonaviy va tarixiy matnlarni tushunishi hamda ular bilan munosabati bilan chambarchas bog‘liq ekanini ilgari suradi. Bu esa she’riy ifodaning tabiati va tanqidchining san’at turini ifodalash hamda asrab-avaylashdagi rolini yanada chuqurroq tadqiq etish uchun zamin yaratadi.
Ushbu kitob haqidagi Vikipediya sahifasi: en.wikipedia.org/wiki/The_Sacred_Wood