„Różnice w języku francuskim od XII wieku” autorstwa F. Génina to naukowy traktat napisany w połowie XIX wieku. Praca zajmuje się rozwojem języka francuskiego, szczególnie zmianami w ortografii i wymowie na przestrzeni historii. Autor dokonuje analizy lingwistycznych niuansów i stara się ustalić zasady, które mogłyby stanowić podstawę pisowni języka francuskiego. W introdukcji Génin sprzeciwia się temu, by starofrancuski język był postrzegany jako barbarcki – stanowisko to popierały postaci takie jak Voltaire. Twierdzi, że zrozumienie historycznego kontekstu i wymowy starofrancuskiego może pomóc zrozumieć złożoności współczesnej ortografii francuskiej. Podkreśla również wagę poznania korzeni tego języka, apelując do badania jego rozwoju zamiast odrzucania przeszłości na rzecz teraźniejszości. Poprzez połączenie krytycznej analizy z historycznymi faktami Génin otwiera drogę dla szerszego badania tego, w jaki sposób zmiany w wymowie, ortografii oraz wpływy innych języków wpłynęły na współczesne dialekty i zasady pisowni francuskiej.