‘Deutsche Romantik: Eine Skizze’ van Oskar F. Walzel is een wetenschappelijk onderzoek naar de Duitse romantiek dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Dit werk biedt een analyse van de filosofische en culturele bewegingen uit de romantische periode, met nadruk op verschillende theoreticiën en hun bijdragen aan literatuur en denken. Walzel streeft ernaar de verbindingen tussen de vroege romantische ideeën en latere ontwikkelingen te verhelderen, waardoor zowel leken als kenners van het onderwerp worden geboeid. In het inleidende deel wordt de context voor deze analyse geschetst; hier wordt aandacht besteed aan de rol van de Duitse romantiek als antwoord op de intellectuele trends uit de periode Sturm und Drang. Walzel noemt belangrijke figuren als Friedrich Schlegel en andere romanticisten, en legt uit hoe de filosofische grondslagen van de romantiek zich onderscheiden van eerdere literaire bewegingen. Hij benadrukt ook de complexe relatie tussen emotie, reden en artistieke uitdrukking, waarna een dieper onderzoek wordt ingesteld naar de ethos van de romantische beweging en haar langdurige invloed op Duitse cultuur en literatuur.