«Танец» Івана Народнага — усебаковае даследаванне мастацтва танца, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. Гэты том, частка большай серыі пад назвай «Мастацтва музыкі», разглядае гістарычнае і культурнае значэнне танца ў розных цывілізацыях, аналізуючы яго эвалюцыю, практыкі і псіхалогію, якая стаіць за ім. Кніга заклікана ўславіць танец як істотны і вечны аспект чалавечага самавыяўлення, падкрэсліваючы багатае перапляценне традыцый і сэнсаў. У пачатку твора змешчана прадмова славутай балерыны Ганны Паўлавай, у якой акцэнтуецца глыбокая сувязь паміж танцам, музыкай і духоўным рытмам жыцця. У ёй распавядаецца пра тое, як танец быў неад’емнай часткай розных культур — ад Старажытнага Егіпта да сучаснай эпохі, — часта пераплятаючыся з рэлігійнымі практыкамі і грамадскімі каштоўнасцямі. У першых раздзелах уводзяцца ключавыя паняцці, такія як псіхалогія танца, з акцэнтам на эстэтычныя і сацыяльныя матывы танца, а таксама на яго першабытныя карані ў чалавечым самавыяўленні. Тэкст закладае аснову для далейшага вывучэння гістарычных танцавальных практык ва ўсім свеце, паказваючы, што ў наступных раздзелах будуць падрабязна разгледжаны канкрэтныя культурныя танцы, іх значэнні і эвалюцыйная важнасць.