«Паходжанне і развіццё лекавага мастацтва» Эдварда Бэрдоў — гістарычны нарыс, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. У гэтай працы ўсебакова даследуецца гісторыя медыцыны ў розных культурах і гістарычных перыядах, каб асвятліць эвалюцыю медыцынскіх практык — ад іх прымітыўных вытокаў да больш сучасных уяўленняў. Бэрдоў падкрэслівае значную ролю, якую медыцына і лекаванне адыгралі ў фарміраванні цывілізацый і грамадстваў. Пачатковая частка кнігі знаёміць з тэмай медыцыны як фундаментальнага аспекту чалавечай цывілізацыі, пачынаючы з яе практык у прымітыўных грамадствах. У ёй разглядаецца, як старажытныя людзі, верагодна, назіралі за лекавымі паводзінамі жывёл і вучыліся на іх, што ўплывала на ўласныя спосабы лекавання. У тэксце падрабязна разглядаюцца розныя прымітыўныя тэорыі хвароб, якія звязвалі захворванні з духоўнымі і звышнатуральнымі прычынамі, такімі як анімізм, вядзьмарства і апантанасць д'яблам. Бэрдоў стварае аснову для больш глыбокага разгляду таго, як гэтыя прымітыўныя паняцці на працягу гісторыі перайшлі ў больш упарадкаванае медыцынскае разуменне і практыку.