«Еўропа пасля 1918 года» Герберта Адамса Гібонса — гістарычны агляд, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У гэтай працы разглядаюцца палітычны і сацыяльны ландшафт Еўропы пасля заканчэння Першай сусветнай вайны, наступствы мірных дагавораў і працяглая барацьба ў рэгіёне. Верагодна, кніга падрабязна аналізуе няўдачы пасляваенных мірных перамоў і хваляванні, якія працягваліся з-за нявырашаных пытанняў, што вынікалі з Версальскага дагавора і іншых пагадненняў. У пачатку тэксту ствараецца аснова для далейшага разгляду: аўтар разважае пра стан Еўропы пасля перамір’я 11 лістапада 1918 года і хаос, які ўзнік у выніку мірных пагадненняў. Гібонс супрацьпастаўляе гістарычна важнае рашэнне скончыць вайну непадрыхтаванасці пераможных дзяржаў да вызначэння ўмоў міру. Ён апавядае пра тое, як саюзнікі адчувалі сябе непадрыхтаванымі дыктаваць умовы міру, нягледзячы на змены ў суадносінах сіл і чаканнях падчас вайны. Падкрэсліваючы супярэчнасці ў фарміраванні дагавораў, аўтар крытыкуе палітычныя рашэнні, якія прывялі да працяглай нестабільнасці, і ставіць пад сумнеў эфектыўнасць Лігі Нацый у справе забеспячэння доўгатэрміновага міру ва ўмовах шырока распаўсюджанай горычы і супярэчлівых нацыянальных інтарэсаў.