کتاب «اروپا از ۱۹۱۸» اثر هربرت آدامز گیبونز، گزارشی تاریخی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر چشمانداز سیاسی و اجتماعی اروپا را پس از پایان جنگ جهانی اول بررسی میکند و پیامدهای پیمانهای صلح و درگیریهای ادامهدار در منطقه را مورد واکاوی قرار میدهد. این کتاب احتمالاً به شکست مذاکرات صلح پس از جنگ و ناآرامیهایی میپردازد که به دلیل مسائل حلنشدهٔ برخاسته از پیمان ورسای و دیگر توافقها ادامه یافتند. آغاز متن با ارائهٔ تأملاتی درباره وضعیت اروپا پس از آتشبس ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ و هرجومرجی که از توافقهای صلح در پی آن پدید آمد، زمینه را فراهم میکند. گیبونز تصمیم مهم برای پایان دادن به جنگ را در برابر فقدان آمادگی کشورهای پیروز درباره شرایط صلح قرار میدهد. او شرح میدهد که متفقین، با وجود تغییر پویاییهای قدرت و انتظارات در طول جنگ، خود را برای دیکته کردن صلح آماده نمیدیدند. نویسنده با تأکید بر تناقضهای موجود در چگونگی شکلگیری پیمانها، از تصمیمهای سیاسیای انتقاد میکند که به بیثباتی مستمر انجامیدند و در میان تلخی گسترده و منافع ملی متعارض، کارآمدی جامعه ملل را در برقراری صلحی بلندمدت زیر سؤال میبرد.