کتاب «بنیانگذاری امپراتوری عثمانی: تاریخ عثمانیان تا مرگ بایزید اول» نوشتهٔ هربرت آدامز گیبونز، گزارشی تاریخی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این کتاب خاستگاه و ظهور امپراتوری عثمانی را بررسی میکند و بهطور خاص بر شکلگیری دودمان عثمانی و تحکیم قدرت آن تا زمان مرگ بایزید اول تمرکز دارد. نویسنده با بهرهگیری از پژوهشهای گسترده و تجربیات خود در امپراتوری عثمانی، دیدگاههای تازهای دربارهٔ موضوعی ارائه میدهد که از نظر تاریخی دچار سوءبرداشت شده است. گیبونز در آغاز متن، وضعیت آسیای صغیر در پایان قرن سیزدهم را ترسیم میکند و بهتفصیل از پراکندگی سیاسی و نبود اقتدار مرکزی نیرومند سخن میگوید؛ وضعیتی که زمینهای مساعد برای ظهور قدرتی جدید فراهم کرده بود. او عثمان، بنیانگذار نامدار امپراتوری عثمانی، را معرفی میکند و از آغاز فروتنانهٔ او بهعنوان رئیس یک قبیله و شکلگیری تدریجی دولتی تحت رهبری او در دوران آشوب میگوید. فصلهای آغازین بر روابط عثمان با امپراتوریهای همسایه، مهاجرت و درهمآمیختگی عناصر فرهنگی گوناگون، و سرانجام ظهور عثمانیان بهعنوان نیرویی چنان مهم تأکید دارند که میتوانست بقایای بیزانس را در منطقهٔ خود به چالش بکشد. گیبونز زمینه را برای بحث دربارهٔ چگونگی تداوم میراث عثمان از طریق اقدامات جانشین او، اورخان، و پس از آن فراهم میکند.