„The Foundation of the Ottoman Empire: A History of the Osmanlis up to the Death of Bayezid I” Herberta Adamsa Gibbonsa to relacja historyczna napisana na początku XX wieku. Książka bada początki i wzrost Imperium Osmańskiego, skupiając się szczególnie na ustanowieniu dynastii Osmanów i konsolidacji władzy aż do śmierci Bajazyda I. Autor czerpie ze swych rozległych badań i doświadczeń w Imperium Osmańskim, by przedstawić nowe spostrzeżenia na temat, który był historycznie źle rozumiany. Na początku tekstu Gibbons zarysowuje kontekst Azji Mniejszej u schyłku XIII wieku, opisując polityczne rozdrobnienie i brak silnej władzy centralnej, co stworzyło krajobraz sprzyjający wyłonieniu się nowej potęgi. Przedstawia Osmana, tytularnego założyciela Imperium Osmańskiego, opisując jego skromne początki jako wodza plemiennego oraz stopniowe formowanie się państwa pod jego przywództwem w czasach chaosu. Rozdziały otwierające podkreślają stosunki Osmana z sąsiednimi imperiami, migrację i fuzję różnych elementów kulturowych oraz ostateczny wzrost Osmanów jako siły na tyle znaczącej, by rzucić wyzwanie pozostałościom bizantyńskim w ich regionie. Gibbons przygotowuje grunt pod omówienie tego, jak dziedzictwo Osmana rozwijało się poprzez działania jego następcy, Orhana, i dalej.