«Элізабэт, імператрыца Аўстрыі і каралева Венгрыі» Карла Кюхлера — гістарычнае апісанне, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. У кнізе падрабязна распавядаецца пра жыццё Элізабэт Баварскай, разглядаюцца яе дзяцінства, шлюб і бурныя падзеі, якія вызначылі яе час як выдатнай постаці еўрапейскай гісторыі. У творы адлюстраваны не толькі яе каралеўскія абавязкі, але і асабістыя выпрабаванні; яе жыццё часта супастаўляецца з лёсам Марыі-Антуанеты, а таксама падкрэсліваюцца пранізлівыя тэмы прыгажосці, кахання і трагедыі, што азмрочылі яе існаванне». «У пачатку гэтага аповеду чытач знаёміцца з гісторыяй роду Элізабэт і яе выхаваннем у Баварыі, што стварае аснову для яе будучага ўзвышэння. Аповед пачынаецца са святочнай падзеі — брыльянтавага вяселля герцага Максіміліяна Іосіфа, бацькі Элізабэт, — і раскрывае багатае спляценне сувязяў яе сям’і з іншымі еўрапейскімі каралеўскімі дамамі. Паводле аповеду, дзяцінства Элізабэт было напоўнена прыгажосцю прыроды і прастатой вясковага жыцця, што рэзка кантраставала са складанасцямі і жорсткімі рамкамі яе будучай ролі пры імператарскім двары, прадказваючы смутак і адчужэнне, якія пазней напаткаюць яе ў Вене».