«Hermano kaj Doroteo: Eposo idilia» Ёгана Вольфганга фон Гётэ — паэтычны твор, напісаны ў канцы XVIII стагоддзя. Гэты твор мае важнае месца ў нямецкай літаратуры, адлюстроўваючы аповед, у якім гучаць тэмы кахання, супольнасці і чалавечага досведу ва ўмовах нягод. Галоўныя героі, Эрмана і Даратэа, верагодна, увасабляюць спачуванне і стойкасць, пераадольваючы грамадскія выпрабаванні. Напачатку твора чытачам прапануецца спакойная, але напружаная абстаноўка: жыхары мястэчка назіраюць за вяртаннем бежанцаў, што выклікае сярод герояў размовы пра спачуванне і надыходзячыя небяспекі вайны. Сцэна насычана яркімі вобразамі і перадае нервова ўзбуджаную атмасферу, у якой супольнасць сутыкаецца з нягодамі тых, хто быў вымушаны пакінуць свой дом. Сярод герояў, у тым ліку Эрмана, які імкнецца дапамагаць іншым у разгар больш шырокага сацыяльна-палітычнага крызісу, праяўляюцца таварыскасць і занепакоенасць. Праз іх дыялогі аповед стварае захапляльную аснову для суперажывання і чакання далейшага развіцця драмы.