„Recuerdos de mi vida (tom 2 z 2)” Santiago Ramóna y Cajala to pamiętnik opisujący naukową drogę autora, napisany na początku XX wieku. Ten drugi tom znacznie różni się od pierwszego, koncentrując się bardziej na późniejszych latach życia i działalności zawodowej autora niż na jego artystycznych zainteresowaniach. Cajal wspomina swoje starania o ugruntowanie histologii w Hiszpanii, kierowane patriotyzmem i pragnieniem podniesienia rangi naukowej kraju, a także zmagania z trudnościami w życiu osobistym i akademickim. Początek pamiętnika ukazuje determinację Cajala, by po ukończeniu studiów rozpocząć karierę akademicką, oraz szczegółowo opisuje jego pierwsze trudności pod koniec lat siedemdziesiątych XIX wieku, gdy przygotowywał się do objęcia stanowisk dydaktycznych. Napotyka liczne przeszkody, w tym niezdane egzaminy i ograniczone zasoby edukacyjne w Saragossie. Poświęcając się mikroskopowym badaniom anatomii i histologii, buduje prymitywne laboratorium i zdobywa wiedzę drogą samokształcenia, kierowany pasją odkrywania. Jego wczesne doświadczenia przygotowują grunt pod późniejsze osiągnięcia i wkład w rozwój nauki, tworząc opowieść o wytrwałości w obliczu przeciwności.