„Wspomnienia z mojego życia (tomy 1 i 2)” autorstwa Santiago Ramóna y Cajala to autobiograficzne dzieło napisane na początku XX wieku. W tych memuarach autor opowiada o swoich życiowych doświadczeniach, szczególnie skupiając się na dzieciństwie i młodości, w celu zaprezentowania spojrzenia na psychologię człowieka kształconego przez otoczenie i edukacyjne warunki. Opowieść Cajala skupia się raczej na osobistych uczuciach i refleksjach niż na przygodach, oferując unikalny punkt widzenia na trudności i triumfy, które w końcu doprowadziły go do wyjątkowej kariery naukowej. W pierwszym tomie czytelnik poznaje pierwsze lata życia Ramóna y Cajala – jego urodzenie w małej wiosce w Nawarrze, determinację ojca, aby stać się lekarzem mimo finansowych trudności i wyzwań, z którymi musiała stawić czoła rodzina. Przez żywe opisy dzieciństwa, pełne eksploracji i ciekawości do świata przyrody, Cajal rozmyśla nad tym, jakie doświadczenia wpłynęły na jego osobowość, w szczególności na edukację pod kierownictwem ojca. Dzieli się spojrzeniami na rozwój swojej charakterystyki – rosnącego uznania dla przyrody oraz walki jednostki z normami społecznymi. Ten pierwszy tom stanowi wprowadzenie do refleksyjnego i dogłębnego rozważania nad tym, jakie okoliczności wpłynęły na życie i karierę naukową autora.