‘Herinneringen aan mijn leven (deel 1 van 2)’ van Santiago Ramón y Cajal is een autobiografisch werk dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. In deze memoires vertelt de auteur over zijn levenservaringen, met name over zijn jeugd, en wordt geprobeerd inzicht te geven in de psychologie van een individu dat wordt gevormd door zijn omgeving en educatieve achtergrond. De verhalen van Cajal gaan meer over persoonlijke gevoelens en reflecties dan over avontuurlijke verhalen, waardoor ze een unieke blik bieden op de moeilijkheden en successen die uiteindelijk leidden tot zijn prominente carrière in de wetenschap. In het begin van de memoires wordt de lezer geïntroduceerd in het jonge leven van Ramón y Cajal; hij wordt geboren in een klein dorpje in Navarra. Hij beschrijft hoe zijn vader ondanks financiële moeilijkheden en de uitdagingen die zijn familie te maken kreeg, vastbesloten was om arts te worden. Door levendige herinneringen aan zijn jeugd – gevuld met ontdekkingen en nieuwsgierigheid naar de natuur – reflecteert Cajal over de ervaringen die hem hebben gevormd, waaronder zijn opleiding onder leiding van zijn vader. Hij deelt ook inzichten in de ontwikkeling van zijn persoonlijkheid: zijn groter wordende appreciatie voor de natuur en zijn strijd tegen maatschappelijke normen. Dit eerste deel legt de toon voor een reflecterend en gedachtewijd onderzoek naar zijn opvoeding en de invloeden die zijn latere levensweg en wetenschappelijke carrière hebben bepaald.