«Самотні ў жыцці: навелы» Кёсты Вілкуны — зборнік кароткіх апавяданняў, напісаных у пачатку XX стагоддзя. У апавяданнях раскрываюцца тэмы адзіноты, экзістэнцыяльных разважанняў і чалавечай прыроды; часта ў іх паказваюцца ўнутраныя змаганні галоўных герояў. У розных сюжэтах чытач знаёміцца з такімі персанажамі, як пан Лаунола, якога мучаць глыбокія пачуцці стомленасці і жыццёвай пустэчы. У пачатку зборніка паказаны пан Лаунола — архітэктар, які працуе дапазна ў сваім кабінеце, пакуль надыходзіць восеньскі змрок. Ахоплены расчараваннем і стомай, ён змагаецца з дакучлівымі ўспамінамі і пачуццямі, якія пагражаюць цалкам яго апанаваць. Разважаючы пра сваё існаванне, Лаунола атрымлівае тэлефонны званок ад сяброў, якія запрашаюць яго далучыцца да іхніх вячэрніх забавак, але ён неахвотна згаджаецца, адчуваючы сябе ізаляваным у сваім расчараванні. У момант адчаю ён дастае рэвальвер і разважае пра самагубства, але тут яго раптам наведвае мімалётная думка пра памерлую маці. Нарэшце ён выходзіць з кабінета ў ноч, сімвалізуючы сваю спробу ўцячы ад дакучлівых думак і цяжару сваёй адзіноты.